Een Travellerspoint blog

Medellin - Salento - Silvia (Popayan)

Medellin

Na 4u wachten en 16u op een bus te zitten kwamen we dan eindelijk aan in Medellin. Een grote stad die heel de vallei bedekt en beantwoordt aan onze normen van een grote stad. Wel was het opmerkelijk dat hoe hoger je gaat, hoe meer de huisjes vervallen zijn of gebouwd zijn uit enkele golfplaten en zeilen (er is een toeristische cablecar boven deze armere wijk). Zoals het hoort hebben we de Pablo Escobar tour gedaan. Toch wel een teleurstelling voor de prijs. Een uitgebrand hoofdkwartier, zijn grafsteen en een schuilhuis kregen we te zien. Al was het wel interessant dat we vragen konden stellen aan zijn broer, Rodrigo, die de boekhouder was van het kartel en na 13jaar terug een vrij en bekeerd (beweert hij) man is.
Een uitstapje naar el Penol en Guatape is ook een must dus dat hebben we dan ook gedaan. La piedra el Penol is een gigantisch lelijk hoog rotsblok maar je krijgt er na 700trappen wel een fantastisch uitzicht voor. Guatape is het kleurrijkste dorpje ooit en mooi. Zoals je misschien kan afleiden zei deze grote stad ons niet veel maar we hebben wel genoten van de luxe in de jeugdherberg zoals warme douches, een gemeenschappelijke keuken en een filmzaal.

Salento

Een hele verademing was dan ook Salento, een rustig bergdorpje dat bestaat uit 7 horizontale en 7 verticale straten. Ook hier hadden we luxe, een zeer grote privé kamer met privé badkamer (na de dorm in Medellin zeer welkom) met warme douche, een gemeenschappelijke keuken waar er altijd koffie klaar stond van de eigen plantage. De koffieplantage hebben we dan ook vanzelfsprekend bezocht en dankzij de goede uitleg van de eigenaar kennen we nu het hele "van koffieboon planten tot kopje koffie proces". Anekdote: de hond van de eigenaar heette Ipod, zo genoemd door zijn dochters omdat hij de enige uit de familie was die geen Ipod had maar nu dus wel. Salento ligt ook vlakbij een natuurreservaat met koliebries en speciale waxpalmbomen, echt mooi! Een kolibrie op de foto krijgen was niet zo vanzelfsprekend maar het is toch gelukt dankzij de waterhuisjes aan de ingang. Daar werden we voor het entreegeld getrakteerd op agua de panela (soort thee van suikerriet) of warme chocolademelk met een stuk kaas. Vreemde combinatie die misschien wel kan slagen moest de kaas niet naar plastiek smaken :) We hebben wel enorm lekker gegeten in Salento. Eerst van onze eigen kookkunsten en erna van een kok die gespecialiseerd was in de Spaanse, Italiaanse en Indische keuken. Na al de Colombiaanse bakbananen met rijst wilden we ook eens iets anders.

Popayan en Silvia

Veel Popayan hebben we niet gezien omdat we te lang zijn blijven plakken in Silvia. Elke dinsdag is daar een markt waar Indigenas naar toekomen om hun waren te verkopen. Jammer genoeg was het niet echt aanvaard om foto's te nemen dus we hebben dit kleurrijke plaatje niet kunnen vastleggen. Maar... we hebben ons laten verleiden tot een toer waar we op een gegeven moment zelf in Indigenas kleren werden gestoken dus dan kunnen jullie je wel een idee vormen.

Geplaatst door VolgTomenRagna 11:57 Gearchiveerd in Colombia

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint