Een Travellerspoint blog

Uyuni - Tupiza

saltflats en te paard

Uyuni

We hadden normaal 3u tijd na onze aankomst om met veel geluk nog een tour diezelfde dag te regelen en te vertrekken. Door een te laat vertrek, vertraging en op het einde zelfs een staking met roadblock waardoor we de laatste 5km al wandelend af legden, hadden we nu minder dan een uurtje. Maar het is ons gelukt, zelfs met de organisatie die ons was aangeraden én uiteindelijk werden we nog geüpgraded naar een andere, meer upscale organisatie.

De gids vertrok met zijn jeep, volgeladen met 5 meisjes en Tom naar de eerste stop, een treinkerkhof/speeltuin/toeristische attractie enkel omdat iedereen op saltflat tour er stopt. Enkele minuten om foto's te trekken en terug onderweg. Next stop, normaal de highlight (maar van ons één van de velen highligts op deze trip), de zoutvlakten. We hadden de pech dat het regenseizoen was en de hele vlakte onder water stond. De meevaller was dan wel dat de vlakte door het water het effect van een spiegel kreeg, magisch! Een paar van die beroemde foto's proberen te trekken maar het is ons niet echt zo goed gelukt. Terug de auto in en de volgende stop was al onze slaapplaats, na uren en uren een prachtig landschap voorbij te zien glijden. Hier merken we weer dat we echt wel geügraded zijn; onze chauffeur is niet slechts een verantwoordelijke chauffeur (in tegenstelling tot de vele horrorverhalen) maar ook een Engelstalige gids, we krijgen lekker en veel eten voorgeschoteld en in the middle of nowhere slapen we in basic maar verzorgde kamers waar we een van de beste en heetste douchen uit heel onze reis hadden.. zo hard genieten van alles!

De tweede dag terug uren en uren in de jeep doorgebracht maar het verveelde ons niet, de omgeving is gewoon prachtig en zo afwisselend. Tussenstops deze dag waren onder andere rotsformaties in de woestijn (klimplezier voor Tom), laguna colorada met flamingo's, laguna verde die niet zo groen zag, geisers en als beloning voor een hele dag niks doen mochten we genieten in een heerlijk warm thermaal bad van 35C (en het was maar iets boven 0C) met een onbeschrijflijk uitzicht.

De derde en spijtig genoeg ook al onze laatste dag vroeg op om een adembenemende zonsopgang te zien aan laguna colorada waar de flamingo's begonnen te ontwaken. Erna nog gestopt bij de boom van Dali uit rots, een meer zonder naam en een andere rotscollectie in de woestijn om te picknicken. Deze dag wat minder stops zodat we vroeger terug waren in Uyuni om rustig te kunnen eten, weer in- en uit te laden en zoals de rest van de groep een nachtbus te nemen naar een volgende plaats

Tupiza

Een laid-back stadje in het 'Wilde Westen' van Bolivia.
Met niet veel moeite kon ik Tom overtuigen om terug te gaan paardrijden. Mijn verbazing was wel groot toen hij er zelfs mee instemde om een tweedaagse tour te paard te doen. Zelfs ik was niet echt overtuigd of ik twee dagen op een paard zou overleven. En het antwoord is nauwelijks :)
We waren echt blij dat we die tweede dag eindelijk van ons paard mochten. Maar het was de moeite! De omgeving hier is weer totaal anders als we al gezien hebben in Bolivia, en eigenlijk ook als in de rest van onze reis. En op een paard van de omgeving genieten is ook weer eens iets anders.
We hadden aan de agency duidelijk gemaakt dat we GEEN ervaring hadden maar we zaten op de grootste paarden ooit! Ongelooflijk groot (ik had hulp nodig, ik geraakte niet in mijn stijgbeugel noch aan het zadel om me wat op te trekken) tegenover de paardjes waar de andere toeristen op zaten die we tegen kwamen. Ik zat op een paard dat het evenbeeld was van mijn droompaard dat ik vroeger had (net iets minder groot dan) en het heette Lucho. Tom is na een halve dag veranderd van de grote zwarte hengst (Tornado van Zorro is er niets tegen), Zeta, veranderd naar het paard van Sinterklaas, Morro. Onze gids had zelfs wat moeilijkheden om Zeta onder controle te houden. Onze paarden luisterden echt niet naar ons en deden gewoon hun eigen zin, gelukkig was dit meestal de weg volgen maar op rare momenten overgaan in draf en om de 5 minuten stoppen om te eten. Soit, het was een ervaring maar ik denk dat we toch nooit (maar zeg nooit nooit) een paardentocht van meer dan een dag gaan doen.

Geplaatst door VolgTomenRagna 10:06 Gearchiveerd in Bolivia

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint