Een Travellerspoint blog

Inca trail - Cuzco - Arequipa - Puno

Inca trail & Machu Picchu - Cuzco - Arequipa & Colca Canyon - Puno & Lago Titicaca

Machu Picchu

Net als vroeger, in de tijden van de Inca's, hebben we de Inca Trail (toch een klein stukje ervan) tot aan de sungate gevolgd waar we voor het eerst de Machu Picchu mochten aanschouwen. Machu Picchu mag dan wel het toeristisch mecca zijn van Peru maar zeker niet zonder rede. De eerste aanblik was gewoon magisch, wel pas nadat we bekomen waren van de wedloop en de laatste trappen. We hadden enorm veel geluk met het weer. Machu Picchu hield zich de eerste minuten nog verborgen achter enkele wolken maar het klaarde op en het bleef zo tot de eerste regendruppels toen we op de bus stapten. Een klein minpunt was misschien de grote getalen mensen met wie we Machu Picchu moesten delen.

De Inca trail zelf was niet te onderschatten, je moet niet naar het aantal km's staren (slechts 45km) maar denken aan de duizenden en duizenden treden die maar bleven komen. We hadden weer een kleine maar leuke groep, het sexy llamapathteam. Vooral een levendige groep dankzij de twee meisjes uit Las Vegas. Als model cocktail waitresses waren ze niet enkel mooi (Tom gaat dit zeker niet kunnen ontkennen), ze waren ook supertof en lief. We waren toch 'Oh you're so cute' en heel veel kregen we 'Oh you kids' te horen terwijl we maar 3jaar jonger waren. Ze boden ook een van hun kingsizebedden in hun hotelkamer van 600US$ (maar door een promotie betaalden ze 'slechts' 240 US$) aan toen ze hoorden dat we ongeveer buiten moesten douchen. De oneindige reeks treden werd afgewisseld door nu en dan een ruïne. Het kamperen was een luxeervaring op zich, onze tent werd voor ons opgezet, we werden wakker gemaakt met een kopje cocathee aan onze tent terwijl er ook een badje WARM water werd voorzien, de maaltijden bestonden uit 3- of 4-gangen waarvan het hoofdgerecht een zestal schotels omvatte,.. We hebben zelfs pizza en een échte cake gekregen! Probeer dat maar eens te maken op twee simpele gasvuurtjes.

Cuzco

Cuzco was de leukste grootstad tot nu toe. We hebben er dan ook wel een tijdje gezeten, met de Incatrail meegerekend, iets meer dan twee weken. Gelukkig hadden we een supergoedkoop hosteltje gevonden om de prijs van ons verblijf wat te drukken, slechts 10euro met ontbijt inbegrepen! Een ander pluspunt was de Franse bakker naast de deur die we niet konden weerstaan :) Cuzco staat voor ons ook wel symbool voor culinaire hoogtepunten. Zo hebben we de beste tapas ever gegeten, de beste en strafste pisco sour gedronken, de beste brownie geproefd en hebben we zelf de beste chocolaatjes ooit gemaakt tijdens een chocoladeworkshop. Minder lekker was voor Tom de cuy of guinea pig. Om Anke thuis te verrassen heeft hij zich een tweede keer opgeofferd om deze delicatesse te eten. Anke werd op Kerstavond verrast met een foto van een cuy met een vlaggetje 'Timmy', de naam van haar cavia, op het hoofd. Door de feestdagen waren de pleinen omgetoverd in een chaotische, te felle soort van lichtjesfestival maar het bracht wel sfeer. In en rond Cuzco is er veel te zien en met onze boleto turistico waarmee we 16 plaatsen op 10 dagen tijd konden bezoeken, hebben we er ook een punt van gemaakt om alles te bezichtigen. We zijn er in gefaald, één museum hebben we 'helaas' niet kunnen bezoeken (na een tijdje ging het écht meer om het perforeren van alle vakjes dan om de archeologische sites en musea te bezichtigen).

Arequipa

Terug zomer! De voornaamste attracties van deze stad waren een klooster en de befaamde ijsprinses. Normaal bezoeken we geen kloosters, kerken of kathedralen maar deze keer maakten we een uitzondering. Ondanks de hoge inkom, loonde het de moeite. Het klooster was een pareltje en meer een stad op zich. Nu kan ik begrijpen waarom meisjes in die tijd vrijwillig voor een solitair leven kozen, het klooster baadt gewoon in luxe. Ook het museum rond de ijsprinses, dankzij de uitleg van de goede gids, was erg interessant. De ijsprinses zelf, of de inca maagd die geofferd werd op een bergtop en de bevroren mummie is in een uitstekende staat teruggevonden, kon je door de flauwe verlichting niet goed bekijken maar het verhaal errond was aangrijpend.

Arequipa was ook het startpunt voor onze derde en laatste trektocht in Peru, een trek door de Colca Canyon. De Colca Canyon is lange tijd de recordhouder geweest van de diepste canyon ter wereld maar enkele jaren geleden bleek de canyon vlak ernaast met enkele meters dieper te zijn. We zijn met de andere twee trektochten wat te verwend geweest en we vonden er eigenlijk niet zoveel aan. De uitzichten waren minder spectaculair als in Huaraz en er was geen Machu Picchu op het einde. Daarnaast wandelden we slechts 3u per dag en hadden de rest van de dag 'rust'. De tweede dag wel in een soort oase op de bodem van de canyon met een natuurzwembad omringd door palmbomen, geen slechte locatie dus. De organisatie van de tour viel ook wat tegen, een kinderachtige gids die constant gibberde als hij op iets niet kon antwoorden, minder lekker en vooral weinig eten.. Met de luxe kampeerervaring door Llamapath op de Inca trail valt er duidelijk niet te concureren.

Puno

Puno ligt aan Lago Titicaca (niet TitiKaKa maar TitiCHaCHa) en daarom waren we hier. We hebben een zeer toeristische, maar oh zo leuke, eilandentour gedaan van twee dagen. Het Titicaca meer staat vooral bekend om de drijvende rieteilanden en dat was ook onze eerste stop. Elke week legt de bevolking twee keer een nieuwe laag riet aan omdat de onderkant weg rot. Uniek op zich en daar weet de bevolking dan ook handig gebruik van te maken. Op het tweede eiland Amantani sliepen we bij een gastgezin om het community tourism te ondersteunen. We hadden het gezin met het schattige kindje, Rosio, zo'n deugeniet. 's Avonds werd er speciaal voor de toeristen een feest georganiseerd waar we met traditionele kledij naar toe mochten. Onze gastvrouw heeft Tom zelfs zo ver gekregen dat hij heeft 'meegedanst'. De volgende dag bezochten we het derde en laatste eiland, Taquila, waar de bezienswaardigheid was dat mannen er weven en jongens onder vijf rokjes dragen.

Na Puno hebben we Peru achter ons gelaten en zitten we nu in Bolivia, het voorlaatste land van deze reis.

Geplaatst door VolgTomenRagna 6:55 Gearchiveerd in Peru

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint