Een Travellerspoint blog

Huaraz (Santa Cruz trek) - Lima - Huacachina - Nazca

Van zon, zee en strand naar bergen met besneeuwde toppen en terug naar zon en zand

Huaraz

Tom heeft me zo ver gekregen om de vierdaagse Santa Cruz trek te doen. Waarom ik dit niet zag zitten, regenseizoen en slapen in een tentje bij temperaturen onder 0. Ik ben blij dat Tom me overtuigd heeft want het was fantatisch! We hebben helemaal niet zoveel tot bijna geen regen gehad en de nachten heb ik ook overleefd. Dit wel dankzij drie slaapzakken, 2 thermische truitjes en de dikste fleece van Tom, bewegen ging niet meer en Tom moest me inpakken :)

Als voorbereiding op de hoogte hebben we eerst een dagtocht naar laguna Churup ondernomen. De taxichauffeur zette ons ergens af in the middle of nowhere en wees naar boven, daar moesten we naar toe. Euhm, zie jij een pad Tom? en waar is de controlepost van het nationaal park? Met niet zoveel vertrouwen maar naar boven beginnen wandelen, boven op de flank kwamen we dan gelukkig terecht op het officiële pad. De tocht was eerder meer klimmen (zelfs met touw en zo) dan wandelen omdat het echt wel steil naar boven was. Het meer en de uitzichten die we ervoor kregen was de beklimming meer dan waard.

We waren met een kleine maar leuke groep voor de Santa Cruz trek. De omgeving, in een dal omringd door verschillende besneeuwde bergtoppen, valt niet in woorden te omschrijven. Hopelijk tonen onze foto's wat we bedoelen, het was gewoon magisch. De derde dag was de zwaarste dag, we moesten klimmen tot aan Punta Union, het hoogste punt van de tocht, 4.750m, en het was tegelijkertijd ook de langste dag in aantal km en uren. Het uitzicht op de bergpas, uitzicht over twee dalen en 360° omringd worden door besneeuwde bergtoppen, was onbeschrijfelijk (ja, ik val in herhaling). Iedereen was die dag wel blij toen we onze vertrouwde tipi-eettent zagen en als beloning mochten we gebruik maken van de faciliteiten van een refugio zoals een échte wc.

Na Huaraz hebben we nog een pre-Inca site bezocht, Chavin. Veel valt hierover niet te zeggen, misschien waren we ook niet helemaal uitgerust na de trektocht. De rit heen en terug was wel memorabel, de familie voor ons in de bus was zowel heen- als terugweg wagenziek. Heel de rit met raam open (temperaturen rond 0), sjaal voor onze neus en muziek in de oren om het hele gebeuren te negeren.

Lima

We waren maar twee dagen in Lima en hebben vooral genoten van de voordelen van een grote stad. We hebben enkele´culinaire´uitspattingen gedaan zoals Burger King, swirls, Frans brood met Franse brie en all you can eat sushi. De all you can eat sushi is wel gefaald, we moesten samen meer dan 40 stukjes eten voor we ons geld er uit haalden en meer dan 50 om het huis te verslaan. We hebben 36 stukjes opgegeten en ik denk dat we toch zeker deze reis geen sushi meer gaan eten, overdaad schaadt. We zijn ook voor de eerste keer naar de cinema geweest, minizaaltje, geen vaste plaatsen en spotgoedkoop. We hielden onze trend van culturele verrijkking in stand en hebben o.a. het museum Larco bezocht.

Huacachina

een idylische oasis omringd door gigantische zandduinen - uhuh. Wat er niet bij vermeld staat is dat het ultratoeristisch is, het 'stadje' bestaat uit 8 hostels en evenveel restaurants/bars of zo. Toegegeven, de zandduinen zijn indrukwekkend en we hebben er een leuke tijd gehad. De grootste attractie bestaat uit een buggyride door de duinen gecombineerd met sandboarden. Natuurlijk moesten we dit ook uittesten. Het sandboard bestond uit een houten plank met velcro dus van echt boarden was er niet veel sprake. Tom heeft het er nog wel goed van af gebracht. Van de hoogste duinen was het te gevaarlijk om al boardend naar beneden te gaan en zijn we al buiksleëend met toch een serieuze vaart naar beneden geraakt.
Wat me wel wat tegenstak was het vervuilende aspect aan onze uitstap. De duinen zien op sommige plekken gewoon zwart van roet en uitlaat. Rond de oasis liggen de duinen ook bezaaid met allerhande vuilnis, van huiswerk tot plastieke flessen. Overal in Peru is het eigenlijk zo erg gesteld, overal op straat ligt er afval (niet in de toeristische centra maar er net buiten), ook in de rivieren drijft er meer afval dan dat je je voor mogelijk houdt. Het blijft ons verbazen waar we ook naar toe gaan.
De streek Ica is ook gekend voor zijn wijngaarden en pisco. Een toer langs de wijngaarden met proeverijen mocht niet ontbreken. Wijn smaakt hier niet naar wijn maar naar een mengeling van porto en iets anders, soms niet slecht, maar meestal niet overtuigend. Pisco vinden we lekkerder in een pisco sour dan puur.

Nazca

Naast Machu Picchu waarschijnlijk de grootste trekpleister van Peru. We vonden het wel wat veel geld om een halfuurtje te vliegen, rond de 100US$, maar konden we het missen? Uiteindelijk met vol goede moed naar de luchthaven vertrokken en voor 80$ een vlucht kunnen boeken. Afbieden ging niet, iedereen bood hetzelfde aan. Na een rondje op het asfalt draaide ons eerste vliegtuigje terug en moesten we wachten op een tweede vliegtuig vanwege een probleem. Van een goed begin gesproken (er gebeuren jaarlijks ongelukken boven de Nazcalijnen). Het tweede vliegtuig bleek wel in orde te zijn en we hebben de Nazcalijnen vanuit de lucht mogen bewonderen. Het was eerst zoeken naar de afbeeldingen, vanop een zekere hoogte zijn ze echt niet zo groot. De vlucht zelf was ook een belevenis, het leek eerder een rollercoaster met flink wat buikgekriebel. We zijn blij dat we het gedaan hebben maar we zouden het wel geen tweede keer meer doen, we hebben het gezien. Van Nazca een nachtbus genomen naar Cuzco voor de grootste trekpleister van Peru, Machu Picchu!

Geplaatst door VolgTomenRagna 9:36 Gearchiveerd in Peru

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint